“शंभर चांगुलपणावर पडलेली एका चुकीची सावली”

आपण एखाद्यासाठी वेळ दिला, साथ दिली, अडचणीत उभे राहिलो, स्वतःच्या गरजा बाजूला ठेवून मदत केली… त्या सगळ्या गोष्टी ‘आपण करायलाच हव्या होत्या’ या गृहितकात जमा होतात. कारण चांगलं वागणं हे आपलं कर्तव्य मानलं जातं. पण एखाद्या क्षणी थकलो, चिडलो, काही बोलणं चुकलं, किंवा अपेक्षेप्रमाणे वागता आलं नाही… तेव्हाच तो क्षण कायमचा ठसा उमटवतो. मग त्या एका चुकीच्या क्षणावरून आपलं संपूर्ण व्यक्तिमत्व मोजलं जातं.